Matka Boska Literacka

Ogrodem zamkniętym jesteś, siostro ma, oblubienico ma, ogrodem zamkniętym, źródłem Piękna!

Matka Boża Literacka. Że jest Królową wszyscy wiemy, bo jest. Kalendarz dzisiaj to przypomina. Ale, że jest Literacka nie wszyscy wiedzą. Też nie wiedziałam, dopóki Jej nie poznałam. I to gdzie? W Buku. W Polsce. Koło Poznania.

Może być zdjęciem przedstawiającym 2 osoby
Najcudowniejsza w dziełach swoich Pani, Poskromicielko piekielnych otchłani, do Twej się garniem usilnej opieki, ułomni, ciemni, chorzy i kalecy. Pociesz każdego, daj o co prosimy, Niechaj w swych modłach skutek odnosimy. Szafuj łaskami, boś skarbem Koś́cioła. Do Ciebie z prośbą serce nasze woła.

Matka Boża – jak wiemy – ma wiele Imion i Przymiotów.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.
Lilia Dolin

Jutrzenko zaranna na niebie – Matko Boska za nami wstawiaj się!

Piękniejsza nad słońce i gwiazdy!
Śliczniejsza nad cedry Libanu!
Cudniejsza nad perły i złoto!
Przez Serce Twe niepokalane!

Brak dostępnego opisu zdjęcia.
Lilia Saronu

Piękniejsza nad słońce i gwiazdy!
Śliczniejsza nad cedry Libanu!
Cudniejsza nad perły i złoto!
Przez Serce Twe niepokalane!

Ozdoba Karmelu

Panno, łask Bożych pełna!
Hołd Ci oddaje wierny Twój lud!
Panno, księżno niebieska!
Panno, niepokalana!
Panno, cnót wszelkich kwiecie!
Panno, ucieczko nasza!

Tyś pierwszą po Bogu ozdobą!
O Maryjo, błagamy Cię!
Tyś chwałą Kościoła świętego!
Tyś wszystkich zbawionych radością!
Tyś ludu grzesznego ucieczką!
Przez Serce Twe niepokalane!

Matko Odkupiciela!
Hołd Ci oddaje wierny Twój lud!
Matko pięknej miłości!
Matko nienaruszona!
Matko Bożej mądrości!
Matko nasza najświętsza!

Królowo Zastępów Anielskich!
O Maryjo, błagamy Cię!
Królowo Wyznawców i Świętych!
Królowo Różańca Świętego!
Królowo trwałego pokoju!
Przez Serce Twe niepokalane!

Witaj Bogarodzico!
Hołd Ci oddaje wierny Twój lud!
Witaj łask pośredniczko!
Witaj wiary przykładzie!
Witaj nadziejo nasza!
Witaj kwiecie miłości!

Brak dostępnego opisu zdjęcia.
Jest najbardziej opiewaną Kobietą w poezji

Jest Królową, chociaż niektórym to się nie podobało i dalej nie podoba. Jest Lekarką.
Opiekunką.
Jest Wspomożycielką.
Jest Wieżą Dawidową.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.
Jest Stella matutina

I jest Literacka.

Tak.
Wiedziałaś?
Ja nie. Do chwili aż Ją ujrzałam po raz pierwszy.

I to gdzie?
W Polsce.
Koło Poznania.
W Buku.

No, takie rzeczy tylko w Polsce!

Madonna Literacka.
Matka Boża Literacka.
Że jest pierwszą Poetką, to wiedziałam
Tak, była Safo – wiem, wiem – ale kim była Safona wobec Maryi? I kto dziś pamięta o Safonie i kto ją dziś czyta? filolodzy w bibliotece jak trzeba zaliczyć kurs z klasycznej.

Że Madonna jest najbardziej opiewaną Kobietą w poezji, wiedziałam.

Ale, że jest czczona właśnie jako Literacka, nie miałam pojęcia. Do momentu, kiedy Ją ujrzałam w tym literackim ujęciu.
I to jest dopiero Poezja.
Prawdziwa Poezja.
I Literatura.
(…)

Buk to miejscowość na południowy zachód od Poznania.
Kościół Świętego Stanisława.
I chociaż dzisiejszy obraz jest tylko kopią cudownego obrazu z XIV wieku, który wraz z kościołem spaliły wojska niemieckie w 1945 – dalej cieszy oko nie tylko literatów.

Na ziemi polskiej mamy cudowne skarby, które sprawiają wrażenie, jakby Bóg sam nad naszą ziemią rozsypał sznur cudownych pereł. I chociaż Maryja nigdy pereł nie nosiła, sama jest najpiękniejszą, najjaśniejszą i najcenniejszą perłą.
I taka jest również Literacka.

Uwielbiam odkrywać takie cudowne cacka jak obrazy Madonny.
Ona jest jak piękna Modelka. W każdej odsłonie inna, chociaż ciągle ta sama.

Znajomy Profesor, uznany specjalista, Autor wielu podręczników akademickich, opowiadał mi, że ma hobby, które Go fascynuje od lat. Z każdego kraju, z każdej konferencji, wykładu i sympozjum przywozi nowy obraz Madonny.
Wspaniałe. Jest tak zafascynowany Jej pięknem, że nie ma absolutnie wątpliwości w kwestiach wiary. Dziwi Go tylko dlaczego ludzie nie wierzą, skoro na całym świecie tyle dowodów na istnienie Boga i Jego pięknej Matki.

Ostatnio był w Afryce. Pokazywał mi Madonnę o czarnej skórze.
My też mamy Czarną Madonnę ale nasza nie jest Murzynką.

Ale dla mnie najbardziej fascynująca pozostanie jednak Matka Boża Literacka.
Literatura to przecież mój chleb powszedni, dlatego od dziś patronować mi będzie piękna Madonna Literacka.

I Ją wybieram na mojego Przewodnika.
Bo Ona jest najpiękniejszym Przewodnikiem.
Przewodnikiem w życiu.
Przewodnikiem w pracy.
Przewodnikiem we wszystkich poczynaniach.
Nie tylko literackich.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.
Cała piękna Jesteś Maryjo! Cała piękna Bogu oddana! Cała piękna Niepokalana! Twoja miłość zmienia mnie! Twoja miłość życiem jest!

Jak wiemy Matka Boża w literaturze jest obecna od samych jej początków. Od początków naszej literatury i naszego piśmiennictwa. Pierwszy polski zapisany utwór to przecież Bogurodzica. Znakomity językoznawca i onomasta krakowski profesor Aleksander Wilkoń datuje jej powstanie na początek naszej państwowości czyli przełom X/XI wieku, chociaż pierwsze odpisy zachowane są początku XV wieku pieśń znana była w przekazie ustnym i wiele wskazuje na to, że powstała zaraz po chrzcie Polski przez Mieszka. Być może Autorem był święty Wojciech, chociaż ponoć nie znał polskiego albo inny pobożny misjonarz. Tego nie wiemy, ale jak wiemy piękna pieśń która była pierwszym hymnem narodowym jest anonimowa, chciaż – i to wiemy dzisiaj – Autor był bardzo wykształcony i genialny, bo jest w tej pieśni cała teologia. Melodia Bogurodzicy to melodia starej miłosnej pieśni rycerskiej, której nuty zachowały się w jednym z benedyktyńskich klasztorów.

A więc Autor nie tylko był geniuszem poetyckim ale był również zakochany. I mamy dzieło i literackie cacko, które towarzyszy nam od ponad tysiąca lat.

Bo taka jest właśnie Madonna Literacka.
Jest Poetką. I jest Patronką wszystkich zakochanych.

I sprawia, że każdy zakochany wpatrzony w Jej oblicze tworzy perły.
Nie tylko literackie.

A oto jak przedstatwił Literacką Madonnę Henryk Sienkiewicz:

Pewnego rana popłoch wszczął się we wschodnio-południowym przykopie; żołnierze bowiem ujrzeli wyraźnie niewiastę w błękitnym płaszczu, osłaniającą kościół i klasztor. Na ten widok rzucili się pokotem twarzami na ziemię. Próżno nadjechał sam Miller, próżno tłumaczył im, że to mgły i dymy ułożyły się w ten sposób; próżno wreszcie groził sądem i karami. W pierwszej chwili nikt nie chciał go słuchać; zwłaszcza że sam jenerał nie umiał ukryć przerażenia ( Henryk Sienkiewicz, Potop, opis oblężenia Jasnej Góry)

Więc?
Jesteśmy wybrani.
Tak jesteśmy narodem wybranym.
Przez chrzest związani przymierzem.
Od tysiąca lat.

Urodziliśmy się tu na tej ziemi.
Uświęconej krwią męczenników.
Urodziliśmy się tu na tej ziemi, przez którą przeczołgały się wszystkie narody Europy od wschodu i zachodu, aby ją zaorać i aby ślady po polskości nie zostały.

Urodziliśmy się na tej ziemi, po której stąpały święte stopy Jana Pawła II.
I to jest dla nas zadanie.
I to jest dla nas zobowiązanie.

Nie możemy się zniechęcić.
Zrezygnować.
Zdezerterować.
Bez tej miłości – do tej ziemi nie można żyć.
Bez miłości w ogóle nie można żyć.
Bez miłości człowiek wysycha.
Wegetuje.
Część ludzi wysycha. I wegetuje.
A my mamy żyć.
Wiecznie.
Po to żyjemy.
Aby żyć!

No więc – Vive la vie!!

Ogrodem jesteś pięknym, czarownym i pełnym miłości!

http://sanktuarium-buk.pl

https://www.polskieradio.pl/8/3669/Artykul/1655042,Matka-Boza-Literacka-na-obrazie-i-w-legendzie?fbclid=IwAR0zKxy-V1-l2MKozHk-ev4K1sqjpw4HXWFN1BHzfPBz1o-vYVbvvthhk8A

19 luty 2017

Co dzisiaj mogę dodać?

Modlitwę, którą dzisiaj słyszałam. Modlitwę Prymasa Tysiąclecia, którą ułożył podczas pobytu w odosobnieniu i uwięzieniu w Stoczku:

https://stoczek.pl/pYECmKEKL

a o związku Matki Bożej Literackiej z Buku z Rzymem można przeczytać więcej na stronie poniżej

Jedno jest pewne, jak głosi legenda, a każda legenda czerpie z prawdy – Matka Boża Literacka pomaga każdemu, kto Ją o to poprosi. I uczy pisać. Nie tylko o Niej ale o Bogu i o pięknie świata. naszego świata i świata w niebie, który jest jeszcze piękniejszy, a którego ani oko nie widziało ani ucho nie słyszało, co Bóg zgotował tym, którzy Go miłują prawdziwe cuda. Oraz tym, Którzy miłują Maryję Matkę Bożą, patronkę każdego z nas, nie tylko literatów. Królową Polski. Królową ziemi i nieba! No, to chwalmy Ją. Słowami, pieśnią, modlitwą. I oddajmy Jej wszystko. Jak Prymas Tysiąclecia i Jan Paweł II.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close